Amsterdam (2)

[...] Een ander geluid was dat van de kilometerslange goederentrein die om een uur of drie 's nachts over het spoor van de Haarlemmertrekvaart van Haarlem naar het CD reed, duizenden wagons moesten dat zijn, een veraf gerommel dat ons in onze halfslaap deed denken aan een vloot Engelse bommenwerpers op weg naar het Ruhrgebied. Volwassenen spraken, vooral op verjaardagen, veel over de oorlog, die toch al weer meer dan tien jaar achter ons lag. Gevaar week nooit. Liever niet zelfs. Op zaterdag en woensdagmiddag trokken we regelmatig naar de Dijk, de ringdijk waarover of waaronder nu een metro of Schipholtrein scheurt, waar zich, vooral op die vrije middagen, een kinderlokker ophield. De kinderlokker was een man in een regenjas. Dat was alles wat we van hem wisten. Angstig om ons heen kijkend bereikten we de Dijk, en ja hoor! daar was hij: een man in een regenjas, de kinderlokker! De rest van de middag maakten we omtrekkende bewegingen om de man in de regenjas, die soms vervangen werd door een andere man in een regenjas, met een andere hond aan de lijn, maar desondanks ook: een kinderlokker! Tegen vijven vingen we de lange tocht naar huis aan, opgelucht dat we opnieuw aan de klauwen van de kinderlokker waren ontsnapt. Hoe het verhaal van de kinderlokker ontstaan is, weet niemand. Ik weet alleen dat hij bestond en dat het levensgevaarlijk was op de Dijk. (Henk Spaan: "een begin van een geschiedschrijving" in "Nieuw-West, een buurt van goede bedoelingen", Bas Lubberhuizen, uitgever, 1994, 2001)